Tagged: 1997

Electric Wizard – Come my fanatics… (1997)

Come my fanatics…

Venid mis fanáticos y descubrireis uno de los mejores discos de doom de la historia. Venid mis fanáticos y acabareis con un dolor de cabeza de puta madre, pero para aquellos valientes que se dejen seducir por la distorsión que cubre todas las pistas del álbum, encontrarán unos riffs cojonudos, un regustillo a psicodelia y stoner que hacen que al final la mayoría de los temas sean muy digeribles y sin darte cuenta estarás metido en un tema de influencias árabes que no hay por donde cogerlo. A disfrutarlo.


Advertisements

Bardo Pond – Lapsed (1997)

Lapsed

Xa tiña gañas de falar desta banda que tanto me impresionou cando a descubrín. Trátanse duns músicos de Philadelphia (USA), que practican coma ninguén  un tipo de son a cabalo entre o space rock, o shoegaze e o drone, capaz de fluir gota a gota por cada un dos capilares. Con nada máis e nada menos que oito discos ás súas costas, déixovos aquí cun dos que máis me gustan: “Lapsed”, editado no ano 1997 por Matador Records.  É un disco denso e tóxico, que te engancha ás primeiras de cambio ou que pola contra, pódeche aborrecer pasado un minuto de darlle ao play. Toda unha viaxe mergullado nun mar de drogas psicodélicas, que ten coma punto de partida Earth, peaxes en My Bloody Valentine e Spaceman 3, para chegar aos mesmos Sonic Youth. Voces preguiceiras, cósmicas e imprescindibles de Isobel Sollenberger, que acompañan máis que destacan sobre esa néboa sonora que é Bardo Pond. Disco máis que recomendable.